Article

Ontleetd: wie wil moet kunnen deelnemen aan WOinActie

De communicatie vanuit het bestuursgebouw laat nog wel eens te wensen over. Zin voor zin gidsen wij je daarom door het oerwoud van vaagtaal en vakjargon. In deze editie bespreken we het bericht van het college van bestuur over WOinActie. Door Stijn van Uffelen.

Het College van Bestuur heeft sympathie voor de actiebereidheid van medewerkers en studenten om zich in te zetten voor de kwaliteit van onderwijs en onderzoek aan Nederlandse universiteiten.

Het college komt direct uit de startblokken met een geraffineerde woordkeuze. Zogezegd voelen ze ‘sympathie’ voor de medewerkers en studenten. Dat is natuurlijk een uitgekookte manier om te doen alsof je goede bedoelingen hebt zonder te zeggen dat je het met iemand eens bent, eigenlijk net alsof je tegen iemand zegt: ‘ik vind het vervelend dat jij je vervelend voelt’.

Daarom willen we in beginsel ook graag dat alle studenten en medewerkers die willen demonstreren daarvoor de gelegenheid krijgen.

Ook de volgende zin is secuur geformuleerd. Er wordt gekozen om de woordjes ‘willen’ en ‘in beginsel’ toe te voegen. Van een ‘Wir schaffen das’ is dus geen sprake. Sterker nog: of studenten en medewerkers feitelijk de gelegenheid krijgen om te gaan demonstreren wordt in het midden gelaten. Maar hey, als jij vrijdag niet weg kunt van je verplichte practicum, dan had het college van bestuur dat tenminste in beginsel liever anders gezien!

Tegelijkertijd willen we geen hindernis opwerpen voor medewerkers en studenten die de voorkeur geven aan een reguliere onderwijs- of werkdag.

Herinner je nog dat we drie zinnen geleden hoorden dat het college van bestuur sympathie voor ons had? Hier komt de aap uit de mouw: het college van bestuur heeft zowel sympathie voor actiebereidheid, als voor niet-actiebereidheid. Opgeteld hebben ze dus sympathie voor alles en iedereen. Ach ja, dan weten we in ieder geval hoeveel die sympathie precies waard is.

Hier en daar zal dat gaan schuren: colleges worden afgelast omdat sommige docenten gaan staken, studenten zijn afwezig bij verplichte werkcolleges en mogelijk zijn studenten afwezig bij tentamens.

Vanaf hier begonnen wij echt te twijfelen over wat nu precies de verantwoordelijkheden zijn van onze bestuurders. Ze brengen ons het heldere bericht dat het ‘hier en daar zal gaan schuren’. Beste bestuurders, dat wisten wij van tevoren ook al. Daarom hoopten we dat jullie een daadkrachtig signaal zouden geven en duidelijk zouden maken dat we met zijn allen zouden gaan staken. Maar nee, jullie zien voor jezelf geen rol weggelegd om problemen op te lossen, enkel om ze te benoemen.

Vooruitlopend op de landelijke actiedag heeft het college van bestuur daarom aan decanen verzocht uit te zoeken welke problemen hierbij zouden kunnen optreden en welke oplossingen daarvoor zijn.

Aha! Hier wordt duidelijk wat er concreet gaat gebeuren: nul komma nul. Als jij je ontwikkelt tot trouwe lezer van deze nieuwe column zul je hier in retrospectief namelijk twee duidelijke indicatoren van bestuurlijk ontwijkingsgedrag herkennen.

Ten eerste wordt verwezen naar een andere managementlaag; in dit geval de decanen. Tot nu toe hebben we één bericht van een decaan kunnen vinden, en dat bericht verwijst, verrassend genoeg, terug naar de onduidelijke woorden van het college van bestuur!

Ten tweede wordt hier gebruik gemaakt van de welbekende klassieker: ‘we gaan het uitzoeken’. Natuurlijk hoor je nooit vanzelf wat de uitkomst van zo’n onderzoek is, dus ik besloot om navraag te doen bij de woordvoerder van het college van bestuur. Zijn conclusie: ‘We hebben niet gehoord van problemen, maar we kunnen het ook niet uitsluiten.’

In VSNU-verband is een analyse opgesteld (Ruimte voor investeringen en talent) waarin een beeld wordt gegeven van de kwaliteit van onderwijs en onderzoek, de ambities, de knelpunten en mogelijke oplossingen. Hierover zijn de universiteiten in gesprek met de minister.

Het bestuur maakt van de gelegenheid nog even gebruik om hun eigen lobbycampagne te promoten. Helaas was deze tot noch toe weinig succesvol. De tussenstand van de onderhandelingen is dat de minister nóg eens 20 miljoen euro bezuinigt op het hoger onderwijs. Er jammer natuurlijk, maar niet getreurd: zowel het college van bestuur als de minister kunnen uiteraard rekenen op onze oprechte en welgemeende sympathie.

edit: Bij dezen een shout-out naar de decaan van de Faculteit der Filosofie, Theologie en Religiewetenschappen. Inmiddels hebben we het bericht ontvangen dat hij aan de noodrem van de ontduik-je-verantwoordelijkhedentrein heeft getrokken door al zijn studenten vrij te geven. Onze dank gaat uit naar Christophy Lüthy voor deze mooie actie, en laten we hopen dat zijn collega’s het goede voorbeeld volgen.